Kötü günleri atlattım

Selamlar sevgili doktorum belki isim vermeden benim de hikayem, paylaşırsın sayfanda...ben tam 8 ay boyunca eşini ikna etmeye çalışmış ve sonunda seni bulmuş bir kadındım 8 ay eşimden sırf bu yüzden dayak yedim hakaret gördüm eksik bir kadın olarak nitelendrildim sonunda kendime güvenim kalmamıştı size geldiğimde.tedavide benim problemimi çözdüğümü eşimin de bana ilgi ve sevgiyle yaklaştığında sorunun halledilmiş olacağını söylemiştiniz.ama eşim ban hiç iyi davranmamaya devam etti.eşime güvensiziliğim arttıkça ben egzersizler olmadan bu işi başaramayacağıma inandım.işkenceye döndü hayatım.eşim benden ayrılmayı da istemiyordu ama birlikte de yapamıyorduk derken egzersiz bağımlısı ben hamile kaldım ve bir kızım oldu.her şey sil baştan başa döndü.tedavinin üstünden tam 2 yıl geçmişti ben sizin dediğiniz her şeyi yapıyordum ama eşimin duyarsız ve kaba davranışları beni çoktan bitirmiş tedavinin tüm etkilerini yok etmişti bile.sizi yeniden aramayı çok istedim ama ne değişecekti ki sorun bende değildi ben yapabileceğimi görmüştüm sorun eşimdi.derken bu yaz sonu eşimin bana iyi davrandığı bir an bir sihirli değnek dokundu ve egzersiz olmadan yapabildim başardım.artık eşimin beni aşağılamak için hiçbir nedeni yok benim kendime güvenim tam.ancak eşim ara ara hala kaba ve sert.bunu neden yazıyorum biliyor musunuz ve neden siz paylaşmalısınız?çünkü erkekler bunu kendilerine gurur meselesi yaparak eşlerini hırpalarken aslında bu rahatsızlık yüzünden zaten eşlerinin ne kadar yıprandığını göremiyorlar.

Eşler şiddeti hak görüyorlar bu rahatsızlık var olduğunda.ya da bahane ediyorlar bilemiyorum.şimdi 17 aylık bir kızım var dünya tatlısı ve en önemli şey o hayatımda.eşim kendi tavırlarının da etkisi yüzünden bana iyi davrandığında bile içimde koca bir kalp kırığı sadece.kızım yüzünden geride bırakamadığım bir kırık.beyler lütfen eşinizi bu rahatsızlık yüzünden hırpalamayın çünkü kadın unutmuyor istese de unutamıyor.isim vermeden bu hikayeyi paylaşırsanız sanırım bu yüzden yıpranan kadın sayısını azaltma şansımız olur belki diye yazdım bunları.teşekkür ediyorum size bana başarabileceğimi gösterdiğiniz için.